Zespół przewlekłego zmęczenia (ang. chronic fatigue syndrome – CFS)

Kiedy zmęczenie staje się przewlekłe?

Zmęczenie, wyczerpanie, ospałość?

Wypalenie nie jest "grypą spowodowaną stylem życia"

Na początku lat 90-tych XX wieku zespół przewlekłego zmęczenia uznawano za "grypę karierowiczów", ponieważ dopadał w szczególności młodych, dobrze zarabiających ludzi, którzy skarżyli się na ciągłe zmęczenie i objawy charakterystyczne dla grypy. Ludzie, którzy byli silnie zmotywowani do pracy, nierzadko odnoszący liczne sukcesy perfekcjoniści, zajmujący się wieloma rzeczami na raz – mieli wszystko pod pełną kontrolą. Ich dolegliwości okazywały się jednak tak znaczące, że dotknięci tym zespołem nie mogli już prowadzić takiego stylu życia, jak dotychczas.

CFS – co to takiego?

Dziś wiemy, że zespół przewlekłego zmęczenia to nie jest w żadnym wypadku modna diagnoza stawiana bogatym, ale poważna choroba niosąca ze sobą znaczące w skutkach zagrożenia. CFS wcale nie obchodzi czyjś status zawodowy czy finansowy. Wszyscy pacjenci cierpiący na tę chorobę mają wspólną cechę: ich system odpornościowy jest osłabiony.

Lekarze od dawna spierali się co do przyczyn tej choroby. Dziś wiemy, że jest ona skutkiem zaburzonej wymiany informacji w organizmie - w systemie immunologicznym panuje chaos. Komunikacja między różnymi komórkami jest ograniczona lub nawet całkowicie zatrzymana. Układ odpornościowy jest zatem silnie osłabiony. Infekcje wirusowe (np. opryszczka, czy wirus Epstein-Barr), a także chroniczne przepracowanie, zaburzenia hormonalne czy też brak poszczególnych pierwiastków śladowych uznaje się za prawdopodbne przyczyny tego chaosu.

Jak rozpoznać CFS

Możesz cierpieć na zespół przewlekłego zmęczenia, jeśli nie ma żadnych innych przyczyn, które wskazywałyby na długotrwałe zmęczenie, a także jeśli przez okres dłuższy niż sześć miesięcy utrzymują się przynajmniej cztery z następujących ośmiu objawów:

• ból w węzłach chłonnych,

• ból gardła,

• ból mięśni,

• nawracające bóle głowy,

• ból w stawach bez obrzęku lub zaczerwienienia,

• brak regeneracji organizmu podczas snu,

• częste zapominanie i ciągłe trudności z koncentracją,

• pogorszenie ogólnego stanu zdrowia utrzymujące się dłużej niż 24 godziny po ciężkiej pracy.

Jeśli nasz organizm musi reagować na silne zewnętrzne czynniki wywołujące stres, zmniejsza on wydajność tych funkcji, które w danym momencie nie są aż tak ważne: np. apetyt, dopływ krwi do komórek skóry, system odpornościowy czy libido. Ponadto dochodzi do zmiany poziomu hormonów oraz neuroprzekaźniki tracą swoją równowagę, co może prowadzić do znacznego pogorszenia zdolności umysłowych takich jak pamięć krótko- i długotrwała.

Nawet seks traci na znaczeniu

Pacjenci, u których zdiagnozowano zespół chronicznego zmęczenia, często cierpią na „niewytłumaczalne” pogorszenie sprawności organizmu i zaburzenia psychosomatyczne takie jak depresja i nerwowość. Te raczej ogólnikowe wnioski utrudniają czasem postawienie właściwej diagnozy.

Ukierunkowana analiza laboratoryjna pozwala lepiej zweryfikować diagnozę „CFS” i określić jej powagę. Badania laboratoryjne obejmują kontrolę podstawową i szczegółową:

• "Kontrola podstawowa" szuka niedoborów we krwi, np. witaminy B12, kwasu foliowego, selenu, cynku, a także zaburzeń hormonalnych (zwiększonej lub obniżonej aktywności tarczycy, czy hormonów płciowych).

• "Kontrola szczegółowa CFS" dokładnie sprawdza układ odpornościowy i bada go pod kątem występowania w nim infekcji wirusowych.

W zależności od wyników badań i indywidualnych objawów, pomocne może okazać się wyeliminowanie niedoborów, leczenie przewlekłych infekcji i wsparcie ze strony psychoterapeuty.

Porozmawiaj szczerze ze swoim lekarzem na temat utrzymującego się przemęczenia, aby chroniczne zmęczenie nie stało się szkodliwym dodatkiem do twojego stylu życia.

Zapytaj w naszym punkcie pobrań o dostępne badania laboratoryjne.